Whitney Elizabeth Houston urodziła się 9 sierpnia w East Orange w bardzo muzykalnej rodzinie, która pozwoliła jej na rozwinięcie swego talentu. Matka Whitney Emily Drinkard bardziej znana jako Cissy Houston śpiewała w rodzinnym zespole gospel - Drinkard Sister, występowała z grupą  Dionne Warwick The Gospelaires. W końcu założyła własną grupę Sweet Inspiration. W latach 70 Cissy pracowała zarówno jako muzyk sesyjny oraz jako artysta solowy. Cissy pracowała z takimi legendami muzyki jak Elvis Presley i Aretha Franklin, która zresztą jest bliską przyjaciółką Cissy. Ojciec Whitney - John był menadżerem Cissy, jednak kiedy na świat przyszła Whitney  to on  zostawał w domu i opiekował się córką. Whitney wspomina: "On zmieniał mi pieluchy, gotował, czesał mnie, ubierał." Whitney mieszkała w Newark w stanie New Jersey, gdzie Cissy była szefem chóru w kościele New Hope Baptist Church. Whitney  od najmłodszych lat miała niebywałe szczęście przebywać wśród najwspanialszych piosenkarek : "Przebywanie wśród ludzi takich jak Aretha Franklin, Gladys Knight, Dionne Warwick i Roberta Flack, wszystkich znakomitych piosenkarek, nauczyło mnie słuchać i obserwować. Miało to wielki wpływ na mnie jako piosenkarkę, muzyka. To było dla mnie coś tak naturalnego, że kiedy zaczęłam śpiewać, było to prawie tak proste jak mówienie."  Whitney śpiewała w dziecięcym chórze New Hope Baptist Junoir Choir, w kościele po raz pierwszy Whitney zaśpiewała solo. W wieku około 11 lat Whitney zaśpiewała hymn Guide Me O Thou Great Jehovah to jak ludzie zareagowali na ten występ mówi wszystko. "Myślałam że umrę z przerażenia, wszyscy patrzeli na mnie, próbowałam unikać ich wzroku. Nikt się nie poruszał, wszyscy wyglądali jak by byli w transie. Cały czas wpatrywałam się w zegar, który wisiał w Kościele. Kiedy skończyłam wszyscy klaskali i płakali." - wspomina Whitney. 

Od tego momentu Whitney wiedziała że jedyną rzeczą jaką chce robić jest śpiewanie. Jednak do nagrania pierwszego albumu minie sporo czasu ... Jako nastolatka Whitney śpiewała w chórkach dla Lou Rawls i Chaki Khan, występowała także z Cissy na koncertach i w klubach w Nowym Jorku. W wieku 15 lat w 1978 roku Whitney zaśpiewała na albumie Michaela Zager 'a  w piosence Life is a party. Uroda Whitney umożliwiła jej pracę modelki. Whitney znalazła się na okładkach takich gazet jak Cosmopolitan, Young Miss, Seventeen, Glamour, a także wystąpiła w serialach komediowych Silver Spoon i Gimme A Break. Jednak najważniejszą rzeczą dla Whitney był śpiew to było to co kochała . Kilka tygodni po tym jak Whitney skończyła 18 lat, podpisała kontrakt z agentem Gene 'm Harvey 'em. Przełomowym rokiem dla Whitney był 1983, kiedy to występowała w klubie Sweetwater, w którym był założyciel wytwórni Arista Records Clive Davis. Następnego dnia Whitney podpisała kontrakt z Clivem. Tuż przed wydaniem pierwszego solowego albumu Whitney zaśpiewała na albumie Paula Jabary piosenkę Eternal Love, można było ją także usłyszeć na albumach Jermaine Jacksona i Teddy Pendergrassa. Rozpoczęły się pracę nad pierwszą płytą Whitney, które w sumie trwały 2 lata a budżet płyty wyniósł 250 tysięcy dolarów. Clive dobrze wiedział co robi, wiedział jakie piosenki są mu potrzebne jacy producenci będą pracować nad albumem.

W dzień Świętego Walentego 1985 roku wydano debiutancki album Whitney zatytułowany po prostu " Whitney Houston ". Chyba nikt nie spodziewał się tak ogromnego sukcesu, w samych Stanach album sprzedał się w rekordowej liczbie 13 milionów egzemplarzy a na całym świecie kupiło go 23 miliony ludzi ! Do tej pory jest to najlepiej sprzedający się debiutancki album w historii muzyki. Album utrzymywał się na pierwszym miejscu przez 14 tygodni. Zawierał zarówno ballady jak i szybsze kawałki. Na albumie znalazły się takie hity jak How will I know, Saving All My Love For You, You Give Good Love, The Greatest Love Of All. Dwie piosenki na albumie Whitney zaśpiewała w duecie z Jermain'em Jackson' em bratem Michael ' a. Aż trzy piosenki z albumu dotarły do pierwszego miejsca listy Billboardu. Piosenka Saving all my love for you dostała nagrodę Grammy za piosenkę roku. Album został nagrodzony nagrodami Billboardu i American Music Awards. Whitney wyruszyła w pierwsze światowe tournee. Ciekawym rozwiązaniem było ustawienie sceny która znajdowała się po środku widowni tak że z każdej strony była dobrze widoczna. Świat nie musiał długo czekać na nowe nagrania Whitney w maju 1987 roku ukazuje się singiel I wanna dance with somebody, który był hitem lata. Piosenka był najlepiej sprzedającym się single w Stanach, oczywiście dotarła do pierwszego miejsca listy Bilboardu. Drugi album zatytułowany "Whitney " od razu zadebiutował na pierwszym miejscu Billboardu, co czyniło Whitney pierwszą kobietą, która tego dokonała. Album zawierał wiele przebojów, aż cztery piosenki dotarły do pierwszego miejsca Billboardu. Album został nagrodzony wieloma nagrodami Grammy, American Music Awards i Billboardu.

W maju Whitney wzieła udział w festiwalu Montreux Pop Festival w Szwajcarii. Podobno Whitney unikała rozgłosu, przebywając większość czasu w hotelu w Lozannie. Pojawiła się tylko na konferencji prasowej i na koncercie. Spytana o to czy sława uderzyła jej do głowy powiedziała: "W jedyny sposób w jaki mnie dotknęła to taki, że nie mam tyle wolnego czasu ile miała kiedyś dla siebie. "Latem Whitney wyruszyła w trasę po Stanach, na którą bilety wysprzedawały się w szybkim tempie. Dziennikarz New York Times pisząc o trasie tak nazwał Whitney "encyklopedyczny, niespokojny virtuoso, którego głos obejmuję każdego od Aretha Franklin przez  Barbarę Streisand, Dianę Ross do Ala Greena. Ona może zaśpiewać gospel, aksamitne ballady, unoszącym sopranem". Kiedy kolejne utwory z płyty zdobywały popularność, pojawiały się głosy krytyki, zarzucające Whitney, że śpiewa bez emocji, Whitney tak odpowiadała na te zarzuty: "Śpiewam z mojej duszy. Mam tylko 24 lata, więc nie przeżyłam tyle co Billie Holiday. Nie brałam narkotyków, nigdy nie popadłam w depresje i melancholie. Miałam dobre dzieciństwo, żadnych tragedii, i mogę tylko śpiewać tylko na podstwie moich własnych przeżyć." W 1987 roku Whitney nagrała piosenkę Do you hear what I hear?, która znalazła się na albumie "A Very Special Christmas". W czerwcu 1988 roku Whitney wzieła udział w koncercie The Nelson Mandela Tribute Concert, który odbył się w Londynie. Nie był to pierwszy raz kiedy Whitney wzięła udział w akcji przeciwko apartheid 'owi. Już jako nastolatka kiedy pracowała jako modelka odmawiała współpracy z firmami, które prowadziły interesy w RPA. W tym samym roku Whitney nagrała piosenkę Hold Up The Light z CeCe & BeBe Winans oraz One Moment in Time na Olimpiadę w Los Angeles. Był to przebój po obu stronach Atlantyku. W 1989 roku Whitney zaśpiewała w duecie ze swoją idolką Arethą Franklin, piosenka znalazła się na albumie Arethy i nosiła tytuł "It 's Isn't, It wasn't, It Ain 't never gonna be". Latem 1989 roku Whitney pojawiła się na trasie koncertowej jej przyjaciół CeCe & Bebe gdzie śpiewała w chórkach, na trasie pojawili się także Dionne Warwick i Luther Vandross. Mimo iż Whitney nie wydawała płyty przez 3 lata, widać że czasu tego nie spędziła na leniuchowaniu.

Singiel I 'm your baby tonight został wydany w październiku 1990 roku. Była to tytułowa piosenka z albumu I 'm your baby tonight. Singiel ten szybko dotarł do pierwszego miejsca listy Billboardu, stając się światowym hitem.Album zawierał wiele współczesny dźwięków w stylu soul, funky, groove, itd ... Piosenka była nominowana do nagrody Grammy, jednak nie została nagrodzona, wygrała inna śpiewająca pani Mariah Carey, która wtedy zaczynała swoją karierę. Ale Whitney nie przejmowała się tym: "Ludzie, którzy kupują moje płyty, kupują je dla mnie nie dla jakiś nagród. Poza tym ja byłam pierwsza ... oni nie mówią że ja śpiewam jak Mariah ale mówią Mariah śpiewa tak jak ja, rozumiesz o co mi chodzi?" Album zawierał także kolejny numer jeden w karierze Whitney All the man that I need, a także przeboje My name is not Susan, I belong to you i piosenkę zaśpiewaną w duecie z samym Stevie Wonderem. Z koleji piosenka I 'm knocking została wyproduowana przez samą Whitney. W 1991 roku Whitney zaśpiewała na finale mistrzostw USA w footballu amerykańskim Superbowl amerykański hymn The Star Spangled Banner. Piosenka została wydana na singlu , wystąpienie na kasecie video. Zyski ze sprzedaży zostały przeznaczone dla ofiar wojny w Iraku. Whitney wzięła także udział w koncercie w Londynie z którego zyski przeznaczono dla kurdyjskich uchodźców. W kwietniu 1991 roku Whitney nagrała specjalny koncert dla HBO. Odbył się on Norfolk specjalnie dla żołnierzy, którzy brali udział w wojnie w Zatoce Perskiej. Koncert został wydany na kasecie video. Whitney oczywiście wyruszyła w światowe tournee.

Rok 92 był przełomowy w życiu Whitney. 18 lipca 1992 roku Whitney poślubiła Bobbiego Browna. W tym rokuWhitney zadebiutowała na srebnym ekranie filmie Bodyguard u boku Kevina Costnera. To Kevin zabiegał oto aby właśnie Whitney zagrała w tym filmie, Whitney długo nie mogła się zdecydować: "Bałam się. Aż dwa lata zajęło mi podjęcie decyzji. To chyba trochę za dużo dla Kevina, chyba trochę go zdenerwowałam. Pewnego dnia zadzwonił do mnie i powiedział : słuchaj czy zamierzasz w końcu zagrać ze mną w tym filmie czy nie, powiedziałam mu że trochę się boje, i w ogóle a on powiedział że mi pomoże". Premiera filmu odbyła się w listopadzie 1992 roku, film okazał się wielkim hitem w pierwszym tygodniu zarobił 27 milionów, ogólnie wpływ z filmu wyniosły 500 milionów. Whitney nie tylko zagrała w filmie, ale nagrała także sześć piosenek, które znalazły się na soundtracku z tego filmu. Album ten okazał się najlepszym soundtrackiem wszechczasów, do dnia dzisiejszego kupiło go 34 miliony osób. Piosenka I will always love you, stała się światowym hitem, na amerykańskiej liście przebojów zajmowała pierwsze miejsce przez 14 tygodni co było rekordem. Dwie piosenki z filmu I have nothing i I run to you był nominowane do Oscara. Lata 92 i 93, 94 był latami, które niekwestionowanie należały do Whitney. Album Bodyguard został nagrodzony wieloma nagrodami Grammy, American Music Awards, World Music Awards, Billboard Music Awards i innymi. 4 marca  1993 roku Whitney urodziła córeczkę Bobbi Kristinę, tak Nippy mówi o tym przeżyciu: "Człowieku, kiedy ją urodziłam i dali mi Bobbi na ręce, pomyślałam to musi być to. To jest najwspanialsze. Nigdy nie przeżyłam niczego wspanialszego." Mimo porodu  wyruszyła w  światowe tournee, które było niesamowitym sukcesem. W kwietniu 1994 roku Whitney dała specjalny koncert w Johanesburgu dla Nowej Republiki Południowej Afryki, który był pokazywany na żywo przez telewizje HBO.

W maju 1995 roku Whitney ukończyła prace nad swoim drugim filmem Waiting for Exhale, film oparty był na książce Terry McMillan o tym samym tytule. Reżyserem filmu był Forest Whitaker a u boku Whitney wystąpiły Angela Basett, Loretta Devine, Lela Rochon. Trzy utwory w wykonaniu Whitney znalazły się na ścieżce dźwiękowej filmu. Whitney była współautorką jednej z piosenek - Count on me, jak mówi Whitney: "Jestem inspirowana do pisania, kiedy to czuje, kiedy mam coś do powiedzenia. Tak jak było z Count on me, napisałam ją z miom " mężem w myślach {Babyfacem}. Byłam właśnie w domu Faca i kończyliśmy pracę nad Exhale, i pamiętam jak on zagrał tą melodie, ja wyglądałam przez okno i zaczęłam śpiewać Count on me i pomyślałam o mojej przyjaciółce Cece Winans, która jest moją najdroższą i najlepszą przyjaciółką ...." Whitney była także współproducentką albumu, który sprzedał się w 10 milionach egzemplarzy. Piosenka Exhale była 11 numerem jeden Whitney na liście Billboardu. Wcześniej Whitney założyła własną wytwórnię płytową Better Place Records, która ma pomagać młodym utalentowanym wykonawcą. W 1997 roku do kin trafił trzeci film z udziałem Whitney Preacher 's Wife, gdzie wystąpiła u boku Denzela Washingtona. Whitney gra w nim tytułową Żonę Pastora. Film ten dał Whitney szanse zrealizowania marzeń - nagranie albumu z muzyką gospel. Na soundtracku znalazło się 14 piosenek w wykonaniu Whitney z tym siedem w stylu gospel. Album ten jest najlepiej sprzedającym się albumem w tym gatunku w historii muzyki. W 1997 roku odbył się specjalny koncert Classic Whitney, na którym Whitney złożyła hołd swoim idolom. Obok swoich utworów śpiewała piosenki Arethy Franklin, Diany Ross, Dionne Warwick i innych. Whitney założyła także wraz z Bobbym własną firmę producencką BrownHouse Production.

Whitney i jej firma producencka w 1997 roku zrealizowały telewizyjną wersję muzikalu "Rodgers & Hammerstein 's Ciderella". Film w dniu premiery 2 listopada miał rekordową oglądalność - zgromadził 60 milionów widzów. Obok Whitney w filmie wystąpili Brandy, Whoopi Goldberg, Jason Alexander. Film dostał siedem nominacji do nagrody Emmy, i dostał jedną z nich. Wcześniej wiosną tegoż roku Whitney odbyła lokalne tournne po Azji The Paciffic Rim Tour. Latem 1998 roku Whitney przyjechała na koncerty do Europy, gdzie w Niemczech odbył się specjalny koncert dla Unicefu. Whitney rozpoczęła także pracę nad swoim nowym albumem. Początkowo miała to być kolekcja największych  przebojów, ale kiedy Whitney weszła do studia to nie mogła oderwać się od pracy. Przy albumie pracowali najlepsi producenci: Wyclef Jean, Rodney Jerkins, Babyface, David Foster, Missy Eliott. "Lepiej być nie może. Od dawna marzyłam o czymś takim i w końcu nadarzyła się okazja. Spytałam tych wszystkich świetnych wokalistów, czy nie pomogliby mi nagrać płyty, a oni zgodzili się, w dodatku z wielkim entuzjazmem, co mnie szalenie ucieszyło". Krytycy mówią, że jest to najdojrzalsza płyta w karierze artystki. Whitney mówi: "Jestem pracującą matką, żoną, artystką. Chciałam nagrać płytę, która opowie o miłości, ale także o bólu i o tym, że po drugiej stronie życia jest zupełnie inne światło. Nie mogłabym nagrać My love is your love powiedzmy pięć lat temu. Bycie żoną i matką uczy cię czegoś o życiu. Już wiem jak przetrwać coś, czego wcześniej nie mogłam sobie nawet wyobrazić. Mam na myśli akceptacje dla wszelkich plusów, ale i minusów małżeństwa. Dziś wiem więcej, niż wiedziałam wczoraj i mogę o tym śpiewać". Album stał się multiplatynowy, a piosenki z jego pochodzące super przebojami. It 's not right but it 's okey, Heartbreak hotel czy My love is your love podbiły listy przebojów na całym świecie. It's not right but it' s okey została nagrodzona nagrodą Grammy, a When you believe zaśpiewany w duecie z Mariah Carey dostał Oscara. Zaśpiewanie piosenki z Mariah Carey wzbudzało wiele emocji gdyż prasa wcześniej rozpisywała się o rzekomej rywalizacji obu pań. Piosenkarki wcześniej w ogóle się nie znały a współpraca układała się im dobrze. Ulubionymi piosenkami Whitney na albumie są If I told you that, I learned from the best, Untill you come back, jednak najbardziej ze wszystkich lubi You will never stand alone, jak twierdzi piosenkę tą śpiewa dla swojej córeczki Bobbi. W kwietniu 1999 roku Whitney wystąpiła na koncercie organizowanym przez VH1 - Divas Live. Obok Whitney, która była niekwestionowaną królową tej nocy, na koncercie wystąpili tacy artyści jak Tina Tuner, Cher, Elton John, Brandy, Chaka Khan. Duży sukces płyty My love is your love uwieńczono pierwszym od wielu lat światowym tournee, które objęło Amerykę i Europę, Whitney miała także po raz pierwszy wystąpić w Moskwie i na Ukrainie i Polsce. Do dwóch pierwszych nie doszło a w Polsce Whitney wystąpiła. Europejska cześć trasy była ogromnym sukcesem do planowanych koncertów musiano dodać kilka następnych Whitney łącznie dała około 30 koncertów w samej Europie.

W maju 2000 roku Arista wydała dwu płytowe wydawnictwo "Whitney - The Greatest Hits" na którym znalazły się największe przeboje oraz cztery premierowe nagrania. Na pierwszej płycie znalazły się ballady Whitney a na drugiej szybsze utwory oraz remixy. Do pracy nad nowymi utworami Whitney zaprosiła Georga Michaela, Deborah Cox i Enrique Iglesiasa, a nad utworem Fine pracował Q-Tip. Razem z płytą CD ukazała się kaseta video oraz DVD.

Rok 2000 Whitney może zaliczyć do udanych, jej album z największymi przebojami sprzedaje się dobrze, szczególnie w Europie, duety z Georgem i Enrique stały się wielkimi przebojami. Spokoju Whitney nie dawały brukowce, które rozpisywały się o jej uzależnieniu od narkotyków. Whitney wystąpiła na kilku koncertach: w Las Vegas, w Atlantic City. Soul Train uznało ją za artystkę dekady. W czerwcu 2001 roku Whitney otrzymała nagrodę Lifetime Achievement Award od stacji BET. W sierpniu tego samego roku Whitney podpisała nowy kontrakt z wytwórnia Arista, którego wartość wynosi 100 milionów dolarów. We wrześniu Whitney wystąpiła na koncercie z okazji 30-lecia pracy artystycznej Michaela Jacksona. W listopadzie do sklepów trafiła składanka z największymi baladami Whitney - Love Whitney.
  W 2002 roku Whitney rozpoczęła pracę nad kolejnym studyjnym albumem Just Whitney, który ukazał się w listopadzie. Pierwszy singiel zatytułowany Whatchulookinat trafił do amerykańskich radiostacji w sierpniu. Album jest zapisem tego co w ciągu ostatnich lat wydarzyło się wokół jej osoby. Whitney wraz z Bobbym wyprodukowali album. W grudniu Whitney udzieliła wywiadu amerykańskiej telewizji ABC. Artystka mówiła w nim zażywaniu marihuany, kokainy i alkoholu. Zaprzeczyła doniesieniom prasy o tym, że cierpi na anoreksje. Whitney powiedziała, że złe chwile ma już zasobą.
   W lutym 2003 roku po ciężkiej chorobie zmarł ojciec Whitney - John Houston, który przez wiele lat był jej menadżerem.

Whitney oprócz zajmowania się karierą zawodową i wychowywaniem córki, znajduje czas na działalność charytatywną. W 1989 roku założyła własną fundację Whitney Houston Foundation For Children, która pomaga bezdomnym dzieciom, dzieciom chorym na AIDS, raka. Co roku w Święta Bożego Narodzenia Whitney organizuje przyjęcie dla biednych dzieci w swoim rodzinnym New Jersey. Whitney także wspiera inne fundacje i przeciewzięcia takie jak : The United Negro College Fund, The Children 's Diabetes Fund, St . Jude 's Childern 's Hospital i akcje pomagające chorym na Aids. W 1994 roku wystąpiła na koncercie organizowanym przez Stinga na rzecz lasów deszczowych.

Whitney niewątpliwie jest najlepszą piosenkarką, jej głos uważany jest za najlepszy wokal żeński. Sprzedała 120 milionów płyt i 50 milionów singli co czyni ją jedną z najlepiej sprzedających się artystek na świecie. Ogromny talent Whitney został doceniony nie tylko przez miliony  fanów ale także prze krytyków. Whitney za swoją twórczość została nagrodzona wieloma nagrodami między innym Grammy, AMA, Billboard, Emmy, Soul Train. 4 marca 2000 roku Whitney została uznana za artystkę dekady na Soul Train Awards, kilka lat wcześniej została przyjęta do Soul Train Hall of Fame. Whitney jest także nagradzana za swoją działalność charytatywną między innym dostała doktorat honoris causa Uniwersytetu w Luizjanie.

"I think her legancy is that she has preformed inimitably some of the great songs of the 20th century . She will do things that nobody before her has done . There are three all time great singers . There is Aretha Franklin , there 's Barbara Streisand and ther 's Whitney Houston ."

Clive Davis